Stoppen Met Roken Gaat Mijn Karakter Veranderen

Wat verandert er eigenlijk aan je als je stopt met roken? Niets! Je bent misschien bang je ellendig te voelen, maar dat gebeurt alleen als je de sigaret mist. Je bent misschien bang dat je je karakter moet veranderen ofdat jouw karakter niet gemaakt is om te stoppen met roken.

Rokers die op de klassieke manier stoppen met roken en de sigaret blijven missen, gaan zich vaak anders gedragen. De ene krijgt huilbuien, de andere driftbuien. Rokers die op de klassieke manier stoppen met roken leven immers met het gevoel dat ze hun vriendje, de sigaret, kwijt zijn. Ze moeten echt stoppen met roken op karakter want hun lichaam verlangt voortdurend naar die sigaret. DENKEN ZE.

En dat wordt gauw een enorme frustratie. Het stemmetje in hun hoofd zegt voortdurend: “steek er één op, het zal je smaken, het zal je best ontspannen, ervan genieten, het troost je.” Hoe gaan mensen met zo’n gevoel van gemis om? Ofwel worden ze boos.

Ze foeteren op alles en iedereen en ze voelen zich lastig en gefrustreerd en gaan zich ook zo gedragen. Het is een uiting van opgekropte frustratie die geen uitweg vindt. Ze wordt niet veroorzaakt door de lichamelijke stoppen met roken ontwenningsverschijnselen, maar wel door het constante gevoel dat ze die lekkere sigaret kwijt zijn. Anderen reageren op het gemis met verdriet. Omdat ze geloven dat die sigaret een genotsmiddel was, voelen ze zich tekort gedaan.

Ze kruipen dan verdrietig in een hoekje, vol zelfmedelijden en met het gevoel dat het leven niet meer de moeite waard is om geleefd te worden. Voor ze het beseffen zitten ze aan de antidepressiva en heeft hun karakter het verloren tegen de wil om verder te roken. Hoe dan ook, stoppen met roken op karakter, op de klassieke manier, ik word er gek van, het is een kwelling en het haalt niets uit.